Współczesne działania zbrojne wymagają innowacyjnych rozwiązań, które zapewnią bezpieczeństwo żołnierzy i zwiększą efektywność misji. Odpowiedzią na te wyzwania jest TAERO – polski pojazd wojskowy, będący owocem współpracy Wojskowego Instytutu Techniki Pancernej i Samochodowej, STEKOP SA, AutoPodlasie oraz AP Solutions. Ten interesujący projekt ma szansę sprawdzić się w niejednej roli na współczesnym polu walki. Oficjalna prezentacja pojazdu TAERO odbędzie się na Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach we wrześniu.
Wszechstronny i elastyczny
TAERO wyróżnia się na tle innych pojazdów wojskowych unikalnym połączeniem cech pojazdu załogowego i bezzałogowego. Ta podwójna funkcjonalność sprawia, że może być wykorzystany w szerokim spektrum zadań – od logistyki i rozpoznania po wsparcie ogniowe. A dzięki modułowej konstrukcji, konfigurację TAERO można błyskawicznie dostosować do konkretnych potrzeb różnych rodzajów wojsk.
W trybie załogowym TAERO może pełnić funkcje transportowe, przewożąc amunicję, sprzęt oraz personel wojskowy. Pojazd jest dopuszczony do ruchu po drogach publicznych i może być prowadzony przez każdego kierowcę z prawem jazdy kategorii B. Kompaktowa konstrukcja pozwala na sprawny transport na własnych kołach na odległość do 400 km na jednym baku paliwa. TAERO może być także zrzucony ze śmigłowca lub z samolotu w dowolne miejsce, co zwiększa jego przydatność przy operacjach w trudno dostępnych rejonach.
Załogowy, zdalnie sterowany lub autonomiczny
Największą zaletą TAERO jest jego zdolność do działania w trybie bezzałogowym, mającym zapewnić maksymalną ochronę żołnierzy w sytuacjach wysokiego ryzyka. Operator może bezpiecznie dowodzić pojazdem zdalnie, wydając polecenia i wyznaczając trasę przejazdu za pomocą mobilnego kontrolera.
W trybie bezzałogowym TAERO może realizować wiele funkcji, w tym:
- jazdę w trybie zdalnego sterowania przez operatora,
- odtwarzanie wcześniej zarejestrowanych tras,
- jazdę autonomiczną po zadanej trasie,
- jazdę w trybie „follow me” za żołnierzem (tzw. „muł na kołach”) lub za innym pojazdem,
- jazdę wahadłową pomiędzy wyznaczonymi punktami,
- operowanie jako szpica w kolumnie marszowej,
- jazdę w tandemie z pojazdem opancerzonym pełniącym rolę mobilnego stanowiska dowodzenia,
- realizację zadań rozpoznawczych i obserwacyjnych z wykorzystaniem dodatkowego wyposażenia, np. dronów,
- misje zwiadowcze wykorzystaniem bezgłośnego napędu elektrycznego.
Zaawansowane systemy pokładowe i sterowanie
TAERO wyposażony jest w zaawansowany Centralny System Sterowania Pojazdem. System ten opiera się na jednostce operacyjnej z infrastrukturą IT, precyzyjnym systemie lokalizacji satelitarnej (GPS) wspomaganym jednostką inercyjną (IMU), czujnikami monitorowania otoczenia oraz rozwiązaniami mechatronicznymi. Moduł bezpieczeństwa autoryzuje dostęp do zarządzania pojazdem i jego zasobami.
Łączność bezprzewodowa zapewniana jest przez zespół radiomodemów o wysokiej przepustowości danych, umożliwiających przesyłanie sygnałów sterujących i obrazu z minimalnym opóźnieniem na odległość do 5 km w terenie otwartym. Modułowa architektura umożliwia łatwą rozbudowę i integrację z dodatkowym wyposażeniem, takim jak głowice obserwacyjne, systemy uzbrojenia czy systemy rozpoznania zagrożeń. Monitorowanie otoczenia zapewniają m.in. kamera termowizyjna (640×480 px), kamera dzienna (Full HD) i zestaw kamer obwodowych 2 Mpx.
Napęd hybrydowy – cicho, daleko, niezależnie
TAERO wyposażono w napęd hybrydowy, który umożliwia jazdę zarówno w trybie spalinowym, jak i elektrycznym. Główny silnik diesla o mocy 96 kW zapewnia zasięg do 400 km, a jednostka elektryczna 50 kW pozwala na 30 km jazdy w trybie bezemisyjnym – przydatnym zwłaszcza w operacjach wymagających ograniczenia emisji hałasu i śladu cieplnego. Przełączanie trybów napędu możliwe jest zdalnie.
Dzięki zastosowaniu napędu na cztery koła, sztywnych mostów, blokad mechanizmów różnicowych i wkładek dojazdowych w oponach, TAERO zapewnia wysoką mobilność w terenie. Może poruszać się nawet na przestrzelonych kołach. Prędkość maksymalna wynosi 100 km/h, jednak dla zachowania kontroli i bezpieczeństwa zalecana prędkość operacyjna to 50 km/h.
Masa własna TAERO to 2800 kg, a ładowność wynosi 1000 kg. Cała konstrukcja ma długość 3,6 m, szerokość 2,1 m, a wysokość bez anteny nieznacznie przekracza 2 m.
Zastosowania i potencjał TAERO
Dzięki modułowej zabudowie przestrzeni ładunkowej i pokładowemu źródłu energii elektrycznej o dużej mocy, TAERO może być wykorzystany jako:
- pojazd rozpoznania inżynieryjno-saperskiego lub chemicznego,
- nośnik systemów rozpoznawczych,
- nośnik zdalnie sterowanych stanowisk strzeleckich,
- nośnik zdalnie sterowanych wyrzutni rakiet przeciwpancernych,
- nośnik dronów-kamikadze,
- nośnik systemów do niszczenia dronów, w tym systemów antydronowych do ochrony infrastruktury krytycznej,
- pojazd logistyczny do transportu ładunków, w tym amunicji,
- pojazd do ewakuacji medycznej,
- nośnik celów pozornych,
- platforma do pasywnego namierzania celów z użyciem głowic obserwacyjnych w konfiguracji z dwoma pojazdami.
TAERO jest również odporny na zakłócenia i przewidziany do działania w sytuacjach awaryjnych. Posiada możliwość zdalnej lub manualnej autodestrukcji.
Przystosowany do misji specjalnych i ochrony infrastruktury
Poza typowym użyciem taktycznym TAERO może pełnić również rolę pojazdu wsparcia działań specjalnych. Cichy tryb elektryczny przydaje się w operacjach wymagających dyskrecji, a jego modułowy charakter pozwala na szybkie wyposażenie w odpowiednie systemy – np. wyrzutnie dronów kamikadze lub systemy do walki elektronicznej.
Wariant zintegrowany z modułem antydronowym może zostać wykorzystany do patrolowania i ochrony rozległych terenów infrastruktury krytycznej – tam, gdzie szybka reakcja i mobilność systemu są kluczowe dla skuteczności obrony.
Perspektywy rozwoju
TAERO wpisuje się w globalny trend rozwoju bezzałogowych pojazdów naziemnych (UGV). Tego typu jednostki coraz częściej wspierają lub zastępują załogowe pojazdy tam, gdzie liczy się redukcja ryzyka dla życia ludzkiego oraz operowanie w wymagającym terenie.
Podobne rozwiązania testują m.in. Koreańczycy (UCV-L czy ARION-SMET), a także Ukraina – tam bezzałogowiec D-21 został dopuszczony do służby jako pojazd logistyczno-ewakuacyjny.
W porównaniu do tych konstrukcji TAERO wyróżnia się dopracowaną mechaniką jezdną, szerokim zakresem funkcji i dużą elastycznością w konfiguracji. Dużą zaletą jest także możliwość fizycznej obecności kierowcy – cecha istotna w kontekście polskich warunków i regulacji prawnych, ale również w sytuacjach, gdy technologia zdalna zawiedzie.
Podsumowanie
TAERO to dowód na to, że polskiej myśli technicznej nie brakuje potencjału w dziedzinie nowoczesnych rozwiązań obronnych. Łącząc klasyczną funkcjonalność z zaawansowaną automatyką, konstrukcja ta może odegrać ważną rolę zarówno w działaniach wojskowych, jak i w ochronie infrastruktury czy operacjach humanitarnych.
źródła: informacja prasowa, witpis.pl, ennovationtech.eu
Dodaj komentarz